'Nou, wij gaan maar eens' en dan nog drie kwartier blijven
Het vertrek wordt aangekondigd met 'nou, wij gaan maar eens', waarna er in de gang, bij de deur en naast de auto nog drie complete gesprekken volgen. Daadwerkelijk weggaan gebeurt drie kwartier later.
Moet dit nou?
Jas al aan, hand op de deurklink, en dan begint pas het echte gesprek.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat echt afscheid nemen zonde voelt, en juist bij de deur de beste verhalen loskomen.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±45 min
- Sociale druk
- Gemiddeld
- Nut volgens inzenders
- gemiddeld
Reken maar uit
1 aankondiging plus gang plus deur plus oprit
= drie kwartier tussen 'wij gaan' en gaan
De jas hing er vooral voor de sfeer.
· Illustratieve rekensom om de omvang voelbaar te maken. Geen exact onderzoek.
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Zeg het afscheid binnen, en loop dan in één keer echt naar de auto.
Spreek een eerlijk seintje af: bij de deur is het klaar, morgen bel je wel.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Juist bij de deur, als iedereen ontspannen is, komen de leukste verhalen los.
Dat lange afscheid betekent gewoon dat je het gezellig had.
Waarom stoppen?
Als je zegt dat je gaat, ga dan; nu staat iedereen een half uur in de tocht.
De gastheer wil allang naar bed maar durft het gesprek niet af te kappen.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Kringverjaardag
Een kring stoelen, een schaaltje nootjes en het uur waarop iedereen om beurten iets over de buurman vertelt.
Iedereen feliciteren op een verjaardag
Gefeliciteerd met je vrouw, je zwager, je buurman en die ene die je nog nooit had gezien.
Beschuit met muisjes
Er is een kind geboren, dus er wordt roze of blauw suikergoed op droog rond brood gelegd. Zo hoort dat.