Ouders die het werkstuk feitelijk zelf bouwen
Het werkstuk is voor het kind, maar 's avonds staat de ouder te lijmen, te zagen en te printen. De inleverdag wordt zo een stille wedstrijd tussen ouders die eigenlijk niet zou moeten bestaan.
Moet dit nou?
Een maquette van het Romeinse Rijk die verdacht veel vakwerk verraadt voor een kind van negen.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat je je kind geen onvoldoende gunt en de lat door andere ouders stiekem hoog wordt gelegd.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±3 u
- Kosten
- € 15
- Sociale druk
- Gemiddeld
- Nut volgens inzenders
- voor het cijfer misschien, voor het leren niet
Reken maar uit
een werkstuk voor het kind, drie ouderavonden lijmwerk
= een maquette op universiteitsniveau
Beoordeeld met een tekening van een zon en 'goed gedaan'.
· Illustratieve rekensom om de omvang voelbaar te maken. Geen exact onderzoek.
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Het werkstuk op school laten maken, onder begeleiding en met gelijke middelen.
Duidelijk afspreken: ouders mogen coachen, niet bouwen.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Samen aan een werkstuk werken kan juist leuk en leerzaam zijn.
Een beetje helpen is normaal; niet elk kind kan alles alleen.
Waarom stoppen?
Als de ouder het maakt, leert het kind vooral dat papa het overneemt.
Het wordt een wedstrijd tussen ouders waar de kinderen buiten staan.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Cadeautje voor de juf
Na één schooljaar heeft een gemiddelde juf vermoedelijk voldoende mokken om een kleine horecazaak te beginnen.
Trakteren op school
Het schoolplein waar rugzakjes vol E-nummers strijden om de titel Traktatie van het Jaar.
Verplicht iets bakken voor het schoolfeest
De avond voor de zomerfair verandert half Nederland in een noodbakkerij.