Toch een cadeau kopen terwijl de jarige zegt niets te willen
De jarige zegt uitdrukkelijk niets nodig te hebben, waarna de hele familie alsnog op zoek gaat naar iets kleins, want met lege handen komen kan echt niet.
Moet dit nou?
'Ik hoef echt niks hoor' betekent in Nederland: koop iets, maar hou de bon.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat 'niets' zeggen beleefd is en 'niets' geven onbeleefd, en die twee tegelijk waarmaken kan niet.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±1 u
- Kosten
- € 25
- Sociale druk
- Hoog
- Nut volgens inzenders
- twijfelachtig
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Neem het letterlijk: geen ding, wel je tijd of een keer samen koffie.
Twijfel je? Iets verbruikbaars zoals bloemen of iets lekkers, dat blijft nergens liggen.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Iemand die 'niets' zegt, wil vaak gewoon geen gedoe, niet echt niets.
Een klein gebaar op iemands verjaardag laat zien dat je aan diegene denkt.
Waarom stoppen?
Als iemand duidelijk zegt niets te willen, is die wens negeren geen cadeau maar koppigheid.
Half de familie koopt iets wat linea recta in de kast verdwijnt.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Kringverjaardag
Een kring stoelen, een schaaltje nootjes en het uur waarop iedereen om beurten iets over de buurman vertelt.
Iedereen feliciteren op een verjaardag
Gefeliciteerd met je vrouw, je zwager, je buurman en die ene die je nog nooit had gezien.
Beschuit met muisjes
Er is een kind geboren, dus er wordt roze of blauw suikergoed op droog rond brood gelegd. Zo hoort dat.