Een dagdeel fluiten of tellen bij het toernooi
Bij het clubtoernooi hangt een schema waarop elke ouder een dienst krijgt: scheidsrechter, tijdwaarnemer of kantine, ruim buiten de speeltijd van je eigen kind.
Moet dit nou?
Je kind speelt één wedstrijd, maar jij staat een halve zaterdag te fluiten, tellen of limonade te schenken.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat een toernooi zonder scheidsrechters en tellers niet draait, en iemand het moet doen.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±3 u 30 min
- Kosten
- geen
- Sociale druk
- Gemiddeld
- Nut volgens inzenders
- nodig voor het toernooi, zwaar voor de ouder
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Diensten strak in blokken van een uur inplannen, gekoppeld aan de eigen wedstrijd.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Vele handen maken een toernooi mogelijk dat kinderen geweldig vinden.
Als iedereen één dienst doet, is niemand de hele dag kwijt.
Waarom stoppen?
In de praktijk komt het altijd neer op dezelfde trouwe ouders.
Je bent er de hele dag terwijl je kind maar even speelt.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Vrijwilligersdienst bij de sportclub
Je kind gaat voetballen en jij blijkt ineens ingeroosterd voor de kantine, de was en het vlaggen.
De afscheidsborrel
Iemand vertrekt, dus een laatste borrel, een speech en een ingelijste foto. Volgende week is er alweer een.
Laatste training met de ouders erbij
De laatste training van het seizoen: ouders tegen kinderen, en een partijtje waar niemand echt op zat te wachten.