Een spraakbericht van zes minuten
In plaats van een korte tekst komt er een spraakbericht van zes minuten binnen, inclusief nadenkpauzes en een hond op de achtergrond. Terugluisteren kan niet even snel, en iets terugzoeken al helemaal niet.
Moet dit nou?
Zes minuten inspreken over iets dat als bericht van twee regels in tien seconden te lezen was.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat praten sneller gaat dan typen, tenminste voor degene die het inspreekt.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±6 min
- Sociale druk
- Laag
- Nut volgens inzenders
- wisselend
Reken maar uit
6 minuten inspreken versus 15 seconden lezen
= een tijdwinst die netjes bij de verkeerde persoon terechtkomt
De inspreker bespaart tijd, de luisteraar levert die precies zo hard in.
· Illustratieve rekensom om de omvang voelbaar te maken. Geen exact onderzoek.
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Houd spraakberichten onder de minuut, of typ de kern en spreek de rest desnoods in.
· Bespaart naar schatting vijf minuten luistertijd per bericht
Als luisteraar mag je gerust terugvragen: 'kun je de kern even typen?'.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Bij iets ingewikkelds of emotioneels zegt een stem meer dan een tekst.
Handig als je onderweg bent en niet even kunt typen.
Waarom stoppen?
Een tekst kan ik scannen, een spraakbericht van zes minuten moet ik helemaal uitzitten.
Even iets terugzoeken lukt niet: je moet de hele opname weer door.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Voor elk dingetje een nieuwe WhatsAppgroep
Voor het afscheid van één collega komt er een aparte groep, naast de groep die daar eigenlijk al voor bestond.
Iedereen typt los hetzelfde in de groepsapp
Iemand wordt toegevoegd, en binnen een minuut typen 37 collega's afzonderlijk het woord welkom.
Een mail sturen met 'heb je mijn mail gezien?'
Een tweede mail, enkel om te vragen of de eerste mail is aangekomen.