Account aanmaken om een tafel te reserveren
Je wilt alleen een tafel voor twee om acht uur. Het reserveringssysteem wil eerst een account, een wachtwoord met een hoofdletter en een cijfer, en een bevestigingsmail. Het telefoonnummer van het restaurant staat er ook, maar daar wordt niet opgenomen.
Moet dit nou?
Om vanavond met z'n tweeën te eten, maak je eerst een account aan, kies je een wachtwoord en bevestig je je e-mailadres.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat het reserveringsplatform data wil verzamelen en het restaurant zelf niet doorheeft hoeveel drempel dat opwerpt.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±8 min
- Sociale druk
- Laag
- Nut volgens inzenders
- voor de klant: laag. Voor de klantendatabase: hoog
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Reserveren als gast: alleen naam, tijd en telefoonnummer.
· Bespaart naar schatting geen account en wachtwoord voor één tafel
Gewoon even bellen weer mogelijk maken, met iemand die opneemt.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Met een account kun je je reserveringen terugzien en makkelijk wijzigen.
Voor een vaste favoriet is inloggen en snel boeken juist handig.
Waarom stoppen?
Een tafel reserveren is geen abonnement, dat kan gewoon als gast.
Een wachtwoord bedenken voor één etentje is buiten proportie.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Fooi-optie op het zelfbedieningsscherm
Je bestelt zelf, haalt zelf op en ruimt zelf af, waarna het scherm vraagt of je 15% fooi wilt geven.
Klantenkaart voor een paar cent korting
Een pasje scannen voor twee cent korting, en toch geeft dat kleine beetje sparen een onlogisch groot plezier.
Kassabon van bijna een meter
Je koopt één tube tandpasta en krijgt een bon van veertig centimeter, grotendeels gevuld met acties en een enquêteverzoek.