Fooi-optie op het zelfbedieningsscherm
Bij de zelfbestelzuil doe je het werk van de bediening, en op het laatste scherm verschijnen drie vrolijke knoppen: 10%, 15% of 20%. De optie zonder fooi staat klein en grijs onderin, terwijl de rij achter je meekijkt.
Moet dit nou?
Je bestelt zelf, haalt zelf op en ruimt zelf af, waarna het scherm vraagt of je 15% fooi wilt geven.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat de knop er nu eenmaal staat en hem wegklikken voor het oog van de rij net iets te veel lef vraagt.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±1 min
- Sociale druk
- Hoog
- Nut volgens inzenders
- voor de zaak: hoog. Voor de klant: ongemakkelijk
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Eén discrete fooienpot of los tikveld, zonder voorgeselecteerde percentages.
Fooi pas aanbieden bij tafelbediening, niet bij een zelfbestelzuil.
· Bespaart naar schatting een stuk minder ongemak per bestelling
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Personeel in de horeca verdient een fooi, ook achter een schermpje.
Niemand dwingt je iets aan te tikken, je kunt gewoon nul kiezen.
Waarom stoppen?
Fooi is voor bediening, en bij een zuil bedien je jezelf.
De vaste percentages met een rij achter je voelen als een test.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Klantenkaart voor een paar cent korting
Een pasje scannen voor twee cent korting, en toch geeft dat kleine beetje sparen een onlogisch groot plezier.
Kassabon van bijna een meter
Je koopt één tube tandpasta en krijgt een bon van veertig centimeter, grotendeels gevuld met acties en een enquêteverzoek.
Extra garantie op een goedkoop apparaat
Bij een waterkoker van negentien euro krijg je de vraag of je er voor acht euro drie jaar extra garantie op wilt.