Klantenkaart voor een paar cent korting
Bij de kassa de vaste vraag: heeft u een klantenkaart? De korting is vaak minimaal, maar het pasje kost niets, het scannen duurt een seconde en het idee dat je spaart zit diep.
Moet dit nou?
Een pasje scannen voor twee cent korting, en toch geeft dat kleine beetje sparen een onlogisch groot plezier.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat een klein voordeel voelt als winst, en niemand vrijwillig geld laat liggen.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±1 min
- Sociale druk
- Laag
- Nut volgens inzenders
- de korting: klein. Het spaarplezier: hoog
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Gewoon houden, maar dan gekoppeld aan je telefoon zodat het pasje weg kan.
De ledenkorting meteen op de bon, zonder dat je ernaar hoeft te vragen.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Al die kleine kortingen tikken over een jaar toch aardig aan.
Het pasje kost niets en dat beetje sparen heeft iets bevredigends.
Waarom stoppen?
Voor twee cent korting sleep je wel een extra pasje mee.
Je koopgedrag wordt keurig vastgelegd voor die paar cent.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Fooi-optie op het zelfbedieningsscherm
Je bestelt zelf, haalt zelf op en ruimt zelf af, waarna het scherm vraagt of je 15% fooi wilt geven.
Kassabon van bijna een meter
Je koopt één tube tandpasta en krijgt een bon van veertig centimeter, grotendeels gevuld met acties en een enquêteverzoek.
Extra garantie op een goedkoop apparaat
Bij een waterkoker van negentien euro krijg je de vraag of je er voor acht euro drie jaar extra garantie op wilt.