Retourlabel dat je zelf moet printen
Retourneren mag, staat er geruststellend. Alleen moet je zelf een label printen, en de gemiddelde huishoudprinter kiest juist dat moment om geen inkt of papier te hebben. Wie helemaal geen printer heeft, is nog verder van huis.
Moet dit nou?
Om een verkeerd bezorgde broek terug te sturen, moet jij thuis een printer zien te vinden die het op dat moment nog doet.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Omdat het de winkel een stap scheelt om het label bij jou neer te leggen, en je het pakket nu eenmaal kwijt wil.
Het gedoe
- Tijd per persoon
- ±20 min
- Sociale druk
- Laag
- Nut volgens inzenders
- voor de winkel: goedkoop. Voor de klant: gedoe
Kan het slimmer?
Stem op het beste idee. De koploper krijgt de kroon.
Een code op je telefoon laten scannen bij het pakketpunt, dat print het label daar.
· Bespaart naar schatting geen printer meer nodig
Het retourlabel gewoon meesturen in de doos bij de bestelling.
Argumenten
Vind je een punt sterk? Geef het een “Goed punt ↑”.
Waarom houden?
Zelf printen kan sneller zijn dan wachten op een label in de bus.
Voor wie wel een printer heeft, is het zo geregeld.
Waarom stoppen?
Lang niet iedereen heeft thuis nog een werkende printer.
De winkel maakte de fout, en ik mag op zoek naar papier en inkt.
Reacties
Reacties zijn hier bijzaak. De kern zit in stemmen, argumenten en betere ideeën. Maar één droge observatie mag altijd.
Nog eentje dan
Fooi-optie op het zelfbedieningsscherm
Je bestelt zelf, haalt zelf op en ruimt zelf af, waarna het scherm vraagt of je 15% fooi wilt geven.
Klantenkaart voor een paar cent korting
Een pasje scannen voor twee cent korting, en toch geeft dat kleine beetje sparen een onlogisch groot plezier.
Kassabon van bijna een meter
Je koopt één tube tandpasta en krijgt een bon van veertig centimeter, grotendeels gevuld met acties en een enquêteverzoek.